محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

569

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

حلّ جواهر اترج . نرم و مطيع كردن عاج لفّاح . گشتن آهن چون آهن ربا تنكار . حديد . عاجز نشدن از طىّ مسافت باشق چشمش ، تعليقاً . فرس دندان آسيايش ، تعليقاً . منع غرق برواق خاتم آن . فيروزج تعليقاً . ياقوت انگشترى آن و نيز جهت رفع ضرر صاعقه . يبروج الصنم تعليقاً و نيز جهت كلّ آفات و حرق و صاعقه و راهزنان . ظفر يافتن بر خصم دجاج استخوان بال خروس . شمع . هدهد پرش ، تعليقاً مؤثر . غلبه بر خصم اكتمكت . ذئب چشمش ، تعليقاً . ماس تعليقاً . الفت خصمين تراب المربّعات جهت رفع عداوت و تفريق مؤثر . حبّ المحلب بخوراً . حجر الكرك بسيار معتبر . فاوانيا دائمى . هدهد ناخن و پرش . بستن زبان هدهد استخوانش ، جهت بدگويان . تنگ روزى نشدن زمرّد تعليقاً . قضاى حاجات حباحب طلاءً ، مؤثر . حجر المغناطيس تعليقاً . خطّاف سنگ بچه‌اش ، تعليقاً . زمرّد جهت قبول دعا نيز ، مجرّب دانسته‌اند . زيتون عصايش ، جهت بركت نيز مؤثر . غار